Op weg naar 1ste nationale en glorie in de Beker van België.

Onze vernieuwde en verjongde kern in 4de nationale deed het in het seizoen 1998-1999 uitstekend en werd derde. Daar hing toen onmiddellijk een ticket aan vast voor promotie naar 3de nationale. Na dit seizoen hadden we een ambitieus plan, namelijk in vijf jaar tijd proberen door te stoten naar de hoogste afdeling. Twee jaar later kwamen we iets dichter bij die doelstelling, toen we kampioen speelden in 3de nationale B. ZWR Evergem werd zo de club die op het hoogste nationale niveau speelde in het Evergemse. En niet alleen onze nationale ging het voor de wind. Ook onze provinciale hadden het degradatieminivoetbal achter zich gelaten en werden in het seizoen 2000-2001 vice-kampioen.

In het seizoen 2001-2002 namen we een blits start met onze kersverse 2de nationale. We zaten lang mee in de race voor de play off plaatsen, maar kenden na de winsterstop een stevige terugval. Het duurde zelfs tot in het slot van het seizoen tot we zekerheid hadden over het behoud.

De uitschieter in 2002 was wederom weggelegd voor onze jeugd en de U16-jarigen, die kampioen werden in hun reeks en pas in de play offs om de nationale titel in het slot de duimen moesten leggen. Maar een week later wonnen we de Beker van België in Oudenaarde, om dat een jaar later opnieuw te doen te Drongen.

Ook in het seizoen 2002-2003 bleven we de goede resultaten opstapelen. Onze provinciale ploeg speelde kampioen in 1ste provinciale en stootte zo ook door naar de nationale reeksen. Als kers op de taart, wonnen ze ook nog eens de interprovinciale titel in het Tolhuis te Gent. Ondertussen brachten we ook een damesploeg in competitie en die maakte al snel veel progressie. De mooie resultaten en een mooi eindklassement maakten ons enthousiast en het bleek ook een meerwaarde te zijn voor onze club.

In het seizoen 2003-2004 gebeurde dan eindelijk waar we met zijn allen op hoopten en zo lang voor gewerkt hadden. Met enkele versterkingen, plaatsten we ons voor de play offs in 2de nationale en wisten zo door te stoten naar een afgeslankte reeks in 1ste nationale. Ondertussen hadden we ook een nieuwe provinciale ploeg, die in 2004 ook meteen een titel binnenrijfde.

En daar hield het dat seizoen nog niet mee op. Want ook ons bekerparcours in het seizoen 2003-2004 verliep uitstekend. We plaatsten ons voor de finale in Kortrijk, tegen landskampioen Opel Haeck Drongen. Tot éénieders verbazing, was het ZWR Evergem dat aan het langste eind trok en de finale won. Het was zelden vertoond dat een 2de nationale de finale van de Beker van België haalde en die ook nog eens won! En al zeker niet tegen de kampioen in 1ste nationale! Een memorabel moment dat voor eeuwig in ons geheugen gegrift zal staan!

Met vallen en opstaan op het hoogste niveau.

Ondertussen heeft stichter Willem Raman besloten om, na een rijk gevulde en succesvolle carrière als voorzitter van ZWR Evergem, er mee op te houden en de fakkel door te geven aan een vernieuwd bestuur. Met pijn in het hart droeg onze stichter zijn bevoegdheden over aan de nieuwe voorzitter Roger Genbrugge. Samen met hem, keken we uit naar het nieuwe seizoen 2004-2005 en ons avontuur op het hoogste niveau in 1ste nationale.

Onze kennismaking met het hoogste niveau was er wel één met ups-and-downs. Onze vrij jonge kern kende een moeilijke start van het seizoen en doorliep een overgangsperiode. Maar dat ze het niveau waardig waren, bewezen ze meer dan eens. Als bekerwinnaar, speelden we dat seizoen ook de Super Cup tegen Opel Haeck Drongen. Na een propagandawedstrijd voor het minivoetbal, verloren we onverdiend deze partij. In de Beker van België wisten we ons te plaatsen voor de halve finales. Maar in de reguliere competitie, was er pas op de voorlaatste speeldag zekerheid over het behoud.

Zo moeilijk ons vlaggenschip het had in dit seizoen, zo voor de wind ging het onze andere teams. Onze provinciale ploeg bleek een klasse te sterk en pakte, met een straatlengte voorsprong, de titel in 2de provinciale. Ook onze U20-jarigen deden het uitstekend en streden tot het einde mee voor de titel en de Beker van België. De U15-jarigen plaatsten zich dan weer voor de A-reeks. Kortom, de toekomst was nog steeds verzekerd.

Ondertussen veranderde onze hoofdsponsor van naam en werd Zakenkantoor Willem Raman veranderd in Zakenkantoor Raman-Gaspaar. Toch bleven we de clubnaam ZWR Evergem, waarmee we overal gekend waren, trouw. Mede ook op vraag van onze hoofdsponsor zelf.

Ons tweede seizoen op het hoogste niveau, was er één met een wrange nasmaak. Hoewel we lang speelden om de play off plaatsen, konden we op het einde toch de degradatie niet vermijden. Voor het eerst in ons bestaan, moesten we zelfs een coach bedanken voor bewezen diensten… Onze 4de nationale zorgde dan weer wel voor een feest en dwong een deugddoende promotie af naar 3de nationale, onder begeleiding van Willem Raman (ondertussen gestopt als actief bestuurslid). Het werd dus een seizoen met twee gezichten. Vreugde en verdriet lagen dan ook dicht bij elkaar.

Het verblijf in 2de nationale was er echter wel één van korte duur. Onder coach Patrick Van Geem, die later werd bijgestaan door Willem Raman, wisten we na amper één seizoen terug de promotie naar 1ste nationale af te dwingen. Die promotie smaakte extra zoet, gezien maar liefst zes jeugdproducten aantraden in de match voor de promotie. Naast ons fanionteam, lieten ook onze dames van zich spreken. Zij werden in het seizoen 2007-2008 vice-kampioen en finalist in de Beker van West-Vlaanderen.

Het seizoen 2007-2008 is ook nog voor een andere reden belangrijk. De club begon toen met de oprichting van een minivoetbalschool. Vanuit deze minivoetbalschool, werden spelertjes gevraagd aan te treden bij een nieuwe reeks U11-jarigen en met succes. Een aantal van deze spelertjes spelen nu nog steeds voor onze club. Helaas bleek een langdurige verderzetting van deze school onmogelijk…

Het seizoen 2008-2009 was het eerste zorgeloze seizoen voor ZWR Evergem op het hoogste niveau. We vingen het seizoen aan met 5 seniorploegen en 5 jeugdploegen en ook onze minivoetbalschool bleef onze sport in de kijker zetten. In 1ste nationale kenden we een goede start en hadden we even zicht op de play offs. Maar uiteindelijk werden we 8ste. Meteen onze hoogste ranking ooit op het hoogste niveau. Onze dames speelden de bekerfinale en ook onze kernploeg speelde de bekerfinale in kern Gent – De Pinte. Beiden worden echter wel verloren. Ook onze U17-jarigen zetten een mooi parcours neer in dat seizoen, maar strandden uiteindelijk in de halve finales van de Beker van België.